Toen ik in oktober 2025 de diagnose coeliakie kreeg, een auto-immuunziekte die mijn leven op verschillende manieren veranderde, werd ik gedwongen om stil te staan. Ik kon niet langer zomaar blijven doorgaan zoals ik gewend was want mijn lichaam was op. Ik moest bewuster omgaan met mijn energie, mijn grenzen leren kennen en andere keuzes maken. Iets wat makkelijker gezegd was dan gedaan, want ik was het gewend om (te) veel te doen, mezelf uit te dagen en dingen goed te willen doen voor mezelf en voor anderen.

Yoga maakte in 2020, tijdens de coronaperiode, zijn intrede in mijn leven. Als kind turnde ik graag en ook op de yogamat vond ik een manier om mezelf uit te dagen. Ik was al snel geboeid door de uitdagende houdingen, de mogelijkheden om daarin steeds een stapje verder te gaan met het nodige ongeduld. 

Pas tijdens mijn yogaopleiding op het mooie eiland 'Tenerife', begon ik te beseffen dat ik daarmee misschien wel voorbijging aan de essentie van yoga. Het ging niet om hoe lenig ik was, hoe goed ik een houding kon uitvoeren of wat ik nog allemaal kon bereiken. Toch bleef het een uitdaging om die prestatiedrang die ik op elk vlak in mijn leven herkende, los te laten.

Toen mijn lichaam me door mijn ziekte duidelijk maakte dat ik niet eindeloos kon blijven doorgaan, begon yoga stilaan een andere betekenis te krijgen. Het werd minder iets om goed te doen en meer een moment waarop niets moest. Een moment om te voelen hoe het écht met me ging, te luisteren naar mijn lichaam en te bewegen op een manier die op dat moment bij me paste. Soms uitdagend, soms zacht, soms gewoon even stilstaan.

Ik ontdekte dat het niet altijd beter, verder of meer hoeft. Dat rust niet iets is wat je pas verdient wanneer alles af is. En dat goed voor jezelf zorgen soms net betekent dat je de lat wat lager legt, in plaats van nog harder je best te doen.

Die les neem ik vandaag mee, zowel op als naast de yogamat. En dat is ook wat ik anderen wil laten ervaren: yoga hoeft geen prestatie te zijn. Je hoeft niet lenig te zijn, ingewikkelde houdingen te kunnen of je hoofd helemaal leeg te maken. Het mag een moment zijn waarop je even uit de automatische piloot stapt, de verwachtingen loslaat en opnieuw aandacht geeft aan wat je nodig hebt.